محسن اسلامزاده، مستندساز جشنواره بینالمللی فیلم مقاومت، با تأکید بر ضرورت توجه به ویژگیهای سینمایی در ساخت مستندهای بحران گفت: نخستین نکتهای که باید در ساخت هر مستند و بهویژه مستند بحران مورد توجه قرار بگیرد، این است که ما باید فیلم بسازیم، نه اینکه صرفاً گزارش تهیه کنیم. ما فیلمساز هستیم و ساخت فیلم ملزومات متفاوتی دارد.
وی افزود: برای ساخت یک فیلم باید نگاه عمیق و زیرپوستی داشته باشیم، کاراکتر پیدا کنیم، قصهپردازی کنیم و روایت خلق کنیم. به همین دلیل، فیلمسازی در شرایط جنگی و بحرانی کار بسیار دشواری است؛ چه در لبنان، چه افغانستان و چه در جنگهای تحمیلی که در کشورمان اتفاق افتاده است.
اسلامزاده تأکید کرد: ما باید فیلم بسازیم، کاراکتر انتخاب کنیم و به زیر پوست شهر و زیر پوست جنگ نگاه کنیم تا بتوانیم به یک مفهوم برسیم و در فیلم خود مفهومی خلق کنیم.
این مستندساز با اشاره به برگزاری نوزدهمین دوره جشنواره بینالمللی فیلم مقاومت در شرایط خاص اظهار کرد: به نظرم نوزدهمین دوره جشنواره مقاومت در شرایط بسیار ویژهای برگزار میشود؛ شرایطی که حتی مشخص نیست جشنواره برگزار خواهد شد و ما دور هم جمع خواهیم شد یا نه. این روزها، روزهایی است که هر روز کشور را تهدید میکنند؛ البته به نظر من، بخشی از این تهدیدها ناشی از عجز و بنبستی است که طرف مقابل در آن گرفتار شده است.
وی با اشاره به آثاری که در هفتههای اخیر از جشنواره دیده است، گفت: بسیاری از فیلمهایی که دیدم، با وجود اینکه در سال جاری تولید نشدهاند، انگار برای همین روزها ساخته شدهاند. این فیلمها اعتمادبهنفس بسیار بالایی دارند و تفاوت ما با دیگر کشورها را نشان میدهند.
اسلامزاده در پایان با اشاره به تأثیرگذاری برخی از این آثار افزود: درباره بعضی از این فیلمها با خودم میگفتم باید یادداشتی بنویسم و تأکید کنم که ترامپ باید این فیلمها را ببیند.