به گزارش ستاد خبری نوزدهمین جشنواره بین المللی فیلم مقاومت، در جریان برگزاری نوزدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم مقاومت، کارگاه انتقال تجربه امید معلم با محور «سینمای بین‌الملل» در پردیس سینمایی ملت و با حضور جمع کثیری از سینمادوستان و هنرجویان برگزار شد.
معلم در ابتدای این نشست با اشاره به جایگاه سینمای ایران در جهان گفت: سینمای ایران از نظر فنی و حرفه‌ای ظرفیت‌های قابل توجهی دارد و در حوزه‌هایی مانند انیمیشن، جلوه‌های ویژه و بازیگری به سطح قابل قبولی رسیده است، اما بزرگ‌ترین عقب‌ماندگی سینمای ایران در «پخش بین‌المللی» است.
وی افزود: «ما شبیه کشاورزی هستیم که محصول باکیفیتی تولید می‌کند اما نمی‌تواند آن را به بازار جهانی برساند. پخش بین‌المللی ما متناسب با حجم و کیفیت تولید سینمای ایران رشد نکرده است.»
برای جشنواره فیلم نسازید
معلم با تأکید بر اینکه فیلمساز نباید از ابتدا اثر خود را بر اساس سلیقه جشنواره‌ها شکل دهد، گفت: «برای جشنواره فیلم نسازید؛ فیلم خودتان را بسازید. اشکال از جایی شروع می‌شود که فیلمساز قبل از شکل‌گیری اثر، به این فکر کند چه چیزی ممکن است در یک جشنواره پذیرفته شود.»
وی افزود فیلمی که قصد حضور در عرصه بین‌المللی دارد، باید در کنار هویت بومی و فرهنگی خود از زبان مشترک انسانی بهره ببرد؛ موضوعاتی مانند کودکی، فقر، عشق، خانواده، فقدان، امید و ایثار برای مخاطبان فرهنگ‌های مختلف قابل فهم هستند.
معلم «بچه‌های آسمان» را نمونه‌ای از اثری دانست که در عین ایرانی بودن، توانسته با مخاطب جهانی ارتباط برقرار کند.
جهانی شدن به معنای حذف فرهنگ ایرانی نیست
این تهیه‌کننده و منتقد سینما با اشاره به ظرفیت‌های فرهنگی ایران گفت: «ما حافظ، سعدی، مولانا و بخش بزرگی از ادبیات و عرفان را داریم که در جهان شناخته شده‌اند. اگر بتوانیم این میراث را با زبان امروز سینما بازآفرینی کنیم، قابلیت دیده شدن در جهان را داریم.»
او همچنین به تجربه ترکیه اشاره کرد و گفت این کشور با استفاده از ظرفیت سریال و سینما توانسته فرهنگ خود را به کشورهای مختلف عرضه کند و حتی در حوزه گردشگری اثرگذار باشد.
کمپانی‌های پخش، مسیر ورود به بازار جهانی هستند
معلم در بخش دیگری از سخنان خود توضیح داد که امروز نقش کمپانی‌های فروش و پخش بین‌المللی در مسیر ورود آثار به جشنواره‌ها بسیار پررنگ‌تر شده است.
وی گفت اگر یک فیلم پیش از حضور در جشنواره بتواند نظر یک کمپانی معتبر را جلب کند، شانس بیشتری برای ورود به بخش‌های مهم فستیوال‌ها خواهد داشت.
به گفته معلم، حتی دریافت جایزه از یک جشنواره معتبر نیز دیگر برای موفقیت جهانی کافی نیست و فیلم باید پس از جشنواره در نقاط مختلف جهان دیده و پخش شود.
وی تجربه چین را نمونه‌ای از برنامه‌ریزی بلندمدت در این حوزه دانست و گفت رشد حضور فیلم‌های چینی در جشنواره‌های جهانی حاصل سرمایه‌گذاری هدفمند در تولید، حمایت از فیلمسازان و عرضه حرفه‌ای آثار است.
دولت حمایت کند، اما دخالت نکند.
معلم درباره نسبت سینمای مستقل و حمایت دولتی نیز گفت: «من مخالف حمایت دولت نیستم؛ مخالف دخالت دولت در روند تولید هستم.»
او افزود دولت می‌تواند از پروژه‌هایی که امکان تأمین مالی تجاری ندارند حمایت کند، اما نباید در فیلمنامه، انتخاب بازیگر، عوامل و تصمیم‌های هنری فیلمساز دخالت کند.
معلم تأکید کرد: «یا به فیلمساز اعتماد داریم یا نداریم. اگر اعتماد داریم باید اجازه بدهیم کار خودش را انجام دهد و اگر نداریم، اصلاً نباید پروژه را به او بسپاریم.»
سینمای مقاومت ظرفیت جهانی دارد
در بخش پایانی این کارگاه، معلم به ظرفیت‌های بین‌المللی سینمای مقاومت و دفاع مقدس پرداخت و گفت سینمای جنگ در سراسر جهان ژانری مهم و شناخته‌شده است و هنوز هم درباره جنگ‌های جهانی آثار متعددی ساخته می‌شود.
او افزود سینمای جنگ ایران برای حضور جهانی باید ضمن حفظ هویت خود، بر مفاهیم مشترکی مانند دفاع از سرزمین، شجاعت، ایثار، خانواده، کشته شدن غیرنظامیان و مقاومت در برابر تجاوز تأکید بیشتری داشته باشد.
معلم گفت: «مسئله این نیست که مفاهیمی مانند شهادت یا ایثار را حذف کنیم؛ باید نقطه اتصال آن‌ها با تجربه انسانی جهانی را پیدا کنیم.»
وی با اشاره به فیلم «نجات سرباز رایان» افزود: «مخاطب در هر کشوری مفهوم فداکاری برای نجات یک انسان را می‌فهمد. در دفاع مقدس خودمان هم قصه‌های فراوانی با چنین ظرفیت‌هایی داریم.»
معلم در پایان تأکید کرد سینمای ایران برای جهانی شدن نیازمند ساختار حرفه‌ای پخش، تولید مشترک، اعتماد به فیلمساز و یافتن زبان مشترک با مخاطب جهانی است؛ بدون آنکه هویت فرهنگی خود را کنار بگذارد.
