به گزارش روابط عمومی جشنواره فیلم مقاومت به حقل از خبرگزاری تسنیم، حسن شمشادی خبرنگار و مستندساز حوزه مقاومت، درباره الزامات ساخت آثار موفق در این حوزه گفت: سال‌ها در میدان‌های مقاومت به‌عنوان خبرنگار جنگ در عراق و سوریه حضور داشته‌ام و در کنار همکارانم تجربه مستندسازی نیز داشته‌ام. از این منظر، جشنواره فیلم مقاومت را ترکیبی از سینمای داستانی، مستند و برنامه‌های آموزشی می‌بینم و معتقدم برای بررسی الزامات تولید اثر در این حوزه باید به ابعاد مختلف آن توجه کرد.
وی افزود: به نظرم مهم‌ترین الزام، پرداختن به واقعیت‌هاست. البته در روایت واقعیت به تخیل، فیلمنامه، سناریو و انتخاب سوژه نیاز داریم، اما میدان مقاومت، نه فقط در عراق و سوریه و نه فقط در اتفاقات چند سال اخیر، آن‌قدر گسترده و تأثیرگذار است که می‌توان از دل آن سوژه‌های فراوانی استخراج کرد و به فیلم سینمایی، مستند، مستند داستانی یا سریال تبدیل کرد.
این خبرنگار و مستندساز در ادامه گفت: فیلمسازانی که در این عرصه فعالیت می‌کنند یا قصد ورود به آن را دارند، بهتر است به سراغ قصه‌های ناگفته بروند؛ موضوعاتی که کمتر به آنها پرداخته شده است، نه سوژه‌هایی که بارها از زوایای مختلف روایت شده‌اند. این میدان همچنان ظرفیت‌های فراوانی برای کشف و روایت دارد.
سینمای ایران در منطقه مخاطب دارد
شمشادی در پاسخ به پرسشی درباره ظرفیت مخاطب آثار سینمای ایران در کشورهای منطقه گفت: به اعتقاد من، برای سینمای ایران در منطقه بازار و مخاطب وجود دارد؛ اما این ظرفیت به کیفیت فیلم بستگی دارد. اگر فیلمی با سوژه مناسب، پرداخت درست و فیلمنامه قوی ساخته شود و از تصویربرداری، تدوین، صدابرداری و صداگذاری مناسبی برخوردار باشد، می‌تواند مخاطبان فراتر از مرزهای ایران را نیز جذب کند.
وی گفت: نمی‌توان صرفاً به دلیل انتخاب موضوع مقاومت انتظار داشت که یک فیلم در کشورهای دیگر مورد استقبال قرار بگیرد. اگر اثر سینمایی ضعیف باشد، حتی در داخل کشور نیز مخاطب خود را پیدا نمی‌کند. نمونه‌های آن را می‌توان در اکران‌های مختلف و جشنواره‌های سینمایی مشاهده کرد؛ میزان جذابیت و کیفیت ساختار و پرداخت یک فیلم است که تعیین می‌کند تا چه اندازه می‌تواند مخاطب داشته باشد و حتی در خارج از کشور نیز برای آن بازاری شکل بگیرد.
ضرورت بازنگری در انتخاب آثار جشنواره مقاومت
این مستندساز در ارزیابی نوزدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم مقاومت گفت: تصورم این است که جشنواره می‌توانست دامنه انتخاب‌های گسترده‌تری داشته باشد و از ظرفیت تعداد بیشتری از فیلمسازان و مستندسازان بهره ببرد.
شمشادی در پایان گفت: به نظر می‌رسد برخی فیلم‌ها و مستندها آن‌طور که باید دیده نشده‌اند و بعضی آثار کمتر از دیگر آثار مورد توجه قرار گرفته‌اند. این موضوع نیازمند بازنگری است؛ چراکه جامعه فیلمسازان و مستندسازان فعال در حوزه مقاومت، جامعه بزرگی است و جا دارد افراد و آثار بیشتری از این مجموعه در جشنواره حضور داشته باشند و دیده شوند.
