2 دقیقه مطالعه
3
معرفی فیلم؛نبرد الجزیره
#جشنواره فیلم مقاومت#جشنواره بین‌المللی فیلم مقاومت
معرفی فیلم|نبرد الجزیره محصول 1996 کارگردان: جان کارامول
نویسنده: حامد چگینی
اگر بخواهیم درباره فیلم نبرد الجزیره صحبت کنیم، در واقع صحبت فقط از یک اثر سینمایی نیست،در این مورد ما داریم درباره یک بیانیه حرف می‌زنیم. جیلو پونته‌کورو با این فیلم، مرز بین تماشای واقعیت و زیستن در دل آن را از بین برد. او از سبک سینمای مقاومت استفاده نکرد، بلکه خود مقاومت را به زبان سینما ترجمه کرد.
نکته جالب اینجاست که پونته‌کورو برای اینکه به ما بفهماند مقاومت یعنی چه، از قهرمان‌های پولادین و داستان‌های اغراق‌آمیز استفاده نکرد. او سراغ واقعیت عریان رفت؛ از بازیگرهای غیرحرفه‌ای که خودشان از همان مردم مبارز بودند و از دوربین‌هایی که انگار روی شانه خود مبارزان قرار داشت. این سبک فیلم‌برداری باعث می‌شود شما احساس نکنید دارید یک فیلم تاریخی می‌بینید، بلکه حس می‌کنید در میان کوچه‌های باریک و پر از تنش الجزیره، در حال نفس کشیدن هستید.
در این فیلم، مقاومت فقط در میدان جنگ یا در انفجارها نیست؛ مقاومت در جزئیات زندگی پنهان شده است. مثلاً وقتی می‌بینیم چطور زنان، با ظاهری ساده و آرام، از میان گیت‌های بازرسی عبور می‌کنند تا پیام یا تجهیزات را برسانند، در واقع با مفهوم مقاومت روزمره روبرو هستیم. اینجا مقاومت، یک شعار نیست، بلکه یک استراتژی زندگی است؛ یعنی تبدیل کردن هر حرکت کوچک، حتی یک نگاه یا یک سکوت، به یک کنش سیاسی.
فیلم پونته‌کورو به ما نشان می‌دهد که در نبردهای نامتقارن، قدرتواقعی در گرو اراده است، نه لزوماً در گرو سلاح‌های سنگین. او با نمایش دقیق شکنجه و سرکوب، نشان می‌دهد که استعمار چطور سعی می‌کند روح انسان را ویران کند، اما در عین حال، چطور همین فشار، جرقه آزادی را در دل مردم روشن می‌کند.
در نهایت، نبرد الجزیره برای هر کسی که به سینما به چشم ابزاری برای فهم جهان نگاه می‌کند، یک درس بزرگ است: اینکه سینما می‌تواند فراتر از سرگرمی، به شاهد عینی تاریخ و فریاد رهایی انسان‌ها تبدیل شود.
1
100%
دسته‌بندی
یادداشت3 بازدید