به گزارش روابط عمومی جشنواره فیلم مقاومت به نقل از خبرگزاری صبا؛ ابراهیم امینی، فیلمنامه‌نویس و کارگردان سینما، در حاشیه جشنواره بین‌المللی فیلم مقاومت، با اشاره به ضرورت تغییر نگاه مدیریتی در سینمای ایران، تأکید کرد که حتی یک نگاه یک‌ساله به تولیدات سینمایی می‌تواند زمینه‌ساز ارتقای کیفیت آثار باشد. او همچنین معتقد است توجه به خود داستان و جدی گرفتن سرگرم‌سازی مخاطب، می‌تواند سینمای مقاومت را از شعارزدگی دور کند.
ابراهیم امینی در پاسخ به این پرسش که فیلمنامه‌های سینمای دفاع مقدس برای ارتباط با مخاطب امروز باید چه ویژگی‌هایی داشته باشند، گفت: بحث درباره فیلمنامه موضوعی پیچیده و مفصل است و در این مجال نمی‌توان به‌صورت موشکافانه به آن پرداخت. برای بررسی کیفیت فیلمنامه باید درباره چگونگی تولید آثار در سینمای ایران نیز صحبت کرد؛ چراکه شیوه‌های تولید، به‌طور مستقیم بر کار فیلمنامه‌نویس تأثیر می‌گذارند.
او ادامه داد: معمولاً آثار سینمایی با شتاب تولید می‌شوند و بودجه‌ها نیز در بازه‌های زمانی محدودی تخصیص پیدا می‌کنند. وقتی همه‌چیز با عجله پیش می‌رود، طبیعتاً فرصت کافی برای نگارش و پرداخت فیلمنامه وجود ندارد. به نظرم ای‌کاش نگاه بلندمدت‌تری در فضای مدیریتی سینمای ایران حاکم شود. منظورم لزوماً برنامه‌ریزی پنج‌ساله نیست؛ حتی اگر به‌جای فکر کردن به دو یا سه ماه آینده، به جشنواره سال بعد فکر کنیم، می‌توانیم شاهد بهبود کیفیت فیلم‌ها باشیم. چه جشنواره فیلم فجر و چه سایر جشنواره‌ها، نگاه یک‌ساله به تولیدات می‌تواند تأثیر مثبتی بر کیفیت آثار داشته باشد؛ اما وقتی نگاه ما همچنان دو یا سه‌ماهه است، طبیعتاً وضعیت تغییر چندانی نمی‌کند.
این فیلمنامه‌نویس در ادامه، درباره راهکارهای فاصله گرفتن سینمای مقاومت از شعارزدگی و اهمیت قصه‌گویی در این گونه سینمایی بیان کرد: به نظرم در حوزه سینمای مقاومت باید بیش از هر چیز به خود داستان توجه کنیم. سال‌های زیادی شاید این نگاه غالب بود که سرگرم کردن مخاطب کار بدی است یا شأن چندانی ندارد؛ اما امروز می‌دانیم که سرگرم کردن مخاطب اتفاقاً شأن بالایی دارد. اگر به خود داستان توجه کنیم و برای قصه‌گویی اهمیت قائل شویم، فکر می‌کنم آثارمان تا حدی می‌توانند از شعارزدگی فاصله بگیرند.
امینی در پاسخ به پرسشی درباره امکان قضاوت درباره نحوه بازتاب وقایع یک سال اخیر در آثار سینمای مقاومت، با احتیاط نسبت به چنین ارزیابی‌ای برخورد کرد و گفت: فکر می‌کنم هنوز برای قضاوت درباره این موضوع کمی زود است.
او همچنین درباره ارزیابی خود از جشنواره فیلم مقاومت توضیح داد: راستش را بخواهید، در روزهای گذشته در جشنواره حضور نداشتم و از طرفی در یکی از بخش‌ها داور هستم؛ به همین دلیل ترجیح می‌دهم درباره جشنواره اظهارنظری نکنم.
این کارگردان و فیلمنامه‌نویس در بخش دیگری از گفت‌وگو، درباره چگونگی فاصله گرفتن آثار سینمای مقاومت از سفارش‌زدگی و ضرورت شکل‌گیری انگیزه و باور در عوامل تولید، اظهار کرد: راهی که من برای دور شدن از سفارش‌زدگی سراغ دارم، این است که کارگردان، فیلمنامه‌نویس، تهیه‌کننده و سایر عوامل، اثر را با قلب، ایمان و تمام وجودشان انجام دهند. اگر همه عوامل به آنچه می‌سازند باور داشته باشند، می‌توانند از قالب یک کار صرفاً سفارشی فاصله بگیرند؛ اما اگر از ابتدا به پروژه به چشم کاری نگاه کنیم که قرار است صرفاً دستمزدی بابت آن دریافت کنیم و تحویلش بدهیم، طبیعتاً نمی‌توان انتظار شکل‌گیری اثری از سر باور و اعتقاد را داشت.
